سخن روز

 
عکس روز


بر فراز تاریخ|علی حسن زاده

 
تبلیغات

ایستگاه بین المللی در این لحظه

   










 

 

 

ورود به فروشگاه هفت آسمان

 

آرشيو اخبار

یافتن سیاهچاله ی جدیدِ سریع و مهیب

گروهی از اخترشناسان که در حال مطالعه بر روی کهکشان M83 بودند سیاهچاله ی کوچک پرقدرتی به نام MQ1 را یافتند.

کهکشان نزدیک مارپیچی M83 و سیستم MQ1 با جت هایش ، دیده شده توسط تلسکوپ فضایی هابل، نشانه دایره ای آبی رنگ موقعیت MQ1 را در کهکشان نشان می دهد. (در گوشه ی تصویر MQ1 نشان داده شده است)
گروهی از اخترشناسان استرالیایی و آمریکایی که در حال مطالعه بر روی کهکشان نزدیک M83 بودند، سیاهچاله ای کوچک ولی پرقدرت جدیدی به نام MQ1 را یافتند، که در نوع خود اولین جسمی است که با این مقدار جزییات بررسی می شود.
اخترشناسان تاکنون تنها تعداد کمی اجرام فشرده و به پرقدرتیMQ1 یافته بودند، اما قادر به اندازه گیری اندازه ی سیاهچاله ی درون آن ها نبوده اند.
این گروه به وسیله چندین تلسکوپ مختلف سیستم MQ1 را مشاهده کردند و فهمیدند که این سیاهچاله ی کوچک از نوع سیاهچاله های با اندازه ی نرمال است، در حالی که نظریه ها با توجه به توان بالای آن اندازه ای نسبتا بزرگتر را برای آن تخمین می زدند.
روبرتو سوریا از دانشگاه کورتین استرالیا که رهبر گروه بررسی کننده MQ1 است می گوید : " فهمیدن این مطلب که ستارگان چگونه شکل گرفته و تکامل یافته اند و چگونه در یک کهکشان مارپیچی مانند M83 به پایان عمر خود رسیده اند بسیارمهم است"
سوریا می گوید :"MQ1 در رده ریز اختروش ها قرار داده شد – سیاهچاله ای که حبابی از گاز داغ این سیاهچاله را در برگرفته توسط دو جت در دو سوی سیاهچاله که انرژی را با قدرت زیاد به جهت های مخالف پرتاب می کند، گرم می شود.
اهمیت قدرت جت عظیم اندازه گیری شده ی MQ1 تنها به کهکشان خاص آن محدود نمی شود. بلکه به اخترشناسان کمک می کند تا تاثیر شدید جت های سیاهچاله ها را روی گازهای اطراف آن که باعث گرم شدن و جاروب شدن آن ها می شوند را بهتر درک و بررسی کنند.
این اتفاق می تواند یکی از عوامل مهم در تکامل اولیه ی کهکشان در 12 میلیارد سال پیش باشد، زیرا شواهد نشان می دهند که سیاهچاله های پرقدرت مانند MQ1 ، اگرچه امروزه نادر هستند اما در آن زمان بسیار رایج تر بوده اند.
با مطالعه ی ریزاختروش هایی مانند MQ1 شاهدی برای چگونگی تکامل کیهان اولیه، چگونگی رشد اختروش های پرسرعت و این که سیاهچاله ها چه مقدار انرژی به محیط اطراف خود منتقل می کنند، به دست می آوریم. برای مقایسه ، توان بیشتر ریزاختروش های کهکشان ما، مانند SS 433 ، 10 بار کمتر از توان MQ1 است.
اگرچه اندازه ی سیاهچاله MQ1 در حدود 100 کیلومتر است، ساختار اطراف آن که بوسیله تلسکوپ هابل مشخص شده است، بسیار بزرگ تر از منظومه شمسی ماست – برای مثال طول هریک از جت های اطراف آن در حدود 20 سال نوری است.
سیاهچاله ها در اندازه های متفاوتند و در یکی از دو رده ی سیاهچاله های ستاره ای – از جرمی 70 بار کمتر از جرم خورشید ما- یا سیاهچاله های ابرپرجرم– با جرمی میلیون ها بار پرجرم تر از خورشید ما،طبقه بندی می شوند مانند غول سیاهچاله ای که در میان کهکشان راه شیری قرار دارد.
MQ1 یک سیاهچاله با جرم ستاره ای است ، و به احتمال زیاد زمانی شکل گرفته است که یک ستاره پرجرم، بعد از مرگ رمبیده و از خود یک جرم متراکم باقی گذاشته است.
کشف MQ1 و مشخصاتش تنها یکی از نتایج مطالعه کلی و جامع ما از کهکشان M83 است، که با میلیون ها ستاره در فاصله ی 15 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد.
نقشه برداری از M83، که از نمادهای آسمان نیمکره ی جنوبی است، توسط تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ های ماژلان (در نورهای مرئی)، رصدخانه فضایی پرتوایکس چاندراسکار (در نور با فرکانس های پرتو ایکس)، آرایه به هم پیوسته تلسکوپ استرالیا و آرایه بسیار بزرگ (در امواج رادیویی) در حال انجام است.

مترجم:هلا جانباز

[http://www.astronomy.com/news/2014/02/new-fast-and-furious-black-hole-found]

 

۷۱۴۶۵۹۱   پیاده سازی : کافه نورون